Joanna Ossowska
koordynatorka, skarbnik Stowarzyszenia „KOLORY”
Z wykształcenia jestem magistrem ekonomii. Po studiach wyjechałam za granicę. Wiele lat pracy na różnych stanowiskach przyniosły mi olbrzymie doświadczenie zarówno zawodowe jaki i życiowe. Zwracam uwagę na zdrowy styl życia, wolę być niż mieć. Moim priorytetem jest rodzina. Łączę wychowywanie dwójki dziewczynek z pracą w domu. Do pracy w hospicjum przekonały mnie potrzeba samorealizacji oraz chęć pomocy innym. Praca w zespole i wspólne dążenie do powodzenia hospicjum to ważne dla mnie elementy. Sport jest moim sposobem na relaks. Uwielbiam dobrą kawę, spokojną muzykę oraz książki każdego rodzaju. Cenię prostotę i fascynuje mnie minimalizm.
Hanna Sobkowska
współzałożycielka hospicjum, koordynatorka wolontariatu
Jestem trenerem komunikacji opartej na empatii, coachem. W Hospicjum zajmuję się marketingiem, wizerunkiem, przygotowaniem i realizacją kampanii 1,5%, koordynacją wolontariatu. Bliska jest mi idea troszczenia się o fizyczną i mentalną jakość życia oraz relacji na każdym jego etapie – szczególnie na tym najtrudniejszym. Jestem kreatywną duszą. Wykorzystuję te zasoby, aby przyciągać do naszej „Kolorowej Rodziny” ludzi z potencjałem, który chce rozkwitać, pomagając tym najbardziej potrzebującym. Wspieram hospicjum stojąc na straży jego wartości, zakorzeniając je w naszych codziennych działaniach, w kulturze zespołu KOLORÓW i wolontariuszy. Poza hospicjum realizuję się prowadząc swoją pracownię rozwoju osobistego i twórczego – Synchronię oraz pracownię porcelany i świec naturalnych – Green Dragonfly. Jestem fanką spokojnego, prostego życia, które kultywujemy wraz z Mężem, wypełnionego pięknem i darami, które daje nam natura.
Sebastian Werner
Lekarz, współzałożyciel i kierownik hospicjum, prezes Stowarzyszenia „KOLORY”
Jestem szczęśliwy że mogę wykonywać ten zawód. Niesienie pomocy potrzebującym, możliwość dzielenia się wiedzą i doświadczeniem, bliski kontakt z ludźmi są dla mnie codziennym źródłem inspiracji i motywacją do pracy oraz nauki. Będąc specjalistą w zakresu medycyny paliatywnej i chorób wewnętrznych od dawna marzyłem o stworzeniu hospicjum w którym będziemy leczyć uciążliwe objawy choroby ale jednocześnie pomagać szczęśliwie świętować każdy darowany dzień życia. Teraz przy wsparciu dobrych ludzi, osób o otwartych sercach uda się to marzenie zrealizować. Prywatnie żyję w szczęśliwym związku z cudownie twórczą kobietą, która jest dla mnie nauczycielem i wielkim wsparciem . Jestem dumny ze stworzonego przez nas domu będącego ostoją spokoju i bezpieczeństwa.
Magdalena Goździecka
lekarz
Jestem lekarzem z 15 letnim stażem pracy, absolwentką Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Poznaniu. Posiadam specjalizację z chorób wewnętrznych i chorób płuc. Doświadczenie zawodowe zdobywałam na Oddziale Chorób Wewnętrznych, Oddziale Kardiologii oraz w Klinice Torakochirurgii i Pulmonologii we Wrocławiu. Obecnie pracuję jako lekarz rodzinny oraz w poradni chorób płuc i gruźlicy. Od kiedy tylko pamiętam, marzyłam, żeby zostać lekarzem, by móc leczyć i pomagać chorym ludziom w cierpieniu. Bycie lekarzem to dla mnie nie tylko diagnoza i leczenie, ale również rozmowa i relacja, jaką się tworzy z pacjentem – drugim człowiekiem. Dzięki tej relacji wytwarza się zaufanie, a z nim wiąże się jakość i efekty leczenia. Dlatego właśnie zdecydowałam się na niełatwą pracę w Hospicjum – by być przy cierpiących w ich ostatnich chwilach i starać się im ulżyć w chorobie jak tylko to możliwe. Prywatnie jestem mamą Zosi i miłośniczką zwierząt oraz pasjonatką jazdy konnej. Mój dom jest pełen miałczących i szczekających czworonogów. W wolnych chwilach podróżuję i pochłaniam książki.
Przemysław Bartkowiak
lekarz
Jestem lekarzem z 23 letnim stażem pracy, absolwentem Wydziału Lekarskiego Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Posiadam specjalizacje z chorób wewnętrznych, onkologii klinicznej, ukończone kursy doskonalące z medycyny paliatywnej. Po zakończeniu służby wojskowej od 12.2002 pracuję na oddziale Onkologii W.Sz.Z. Leszno zajmując się tym czym chciałem zajmować się od wczesnej młodości – leczeniem i niesieniem pomocy ciężko chorym i cierpiącym. Od 2004 roku pracuję w opiece hospicyjnej – hospicjum domowe niosąc ulgę w cierpieniu fizycznym i psychicznym pacjentom w warunkach domowych, moim zdaniem najbardziej odpowiednich w ostatnich miesiącach życia. Największą satysfakcje zawodowa przynosi mi uśmiech moich podopiecznych, oraz ciepłe przyjęcie rodzin pacjentów podczas wizyt. Mam nadzieje, że przy wsparciu mojej kochającej rodziny wystarczy mi sił i samozaparcia, aby pomimo ciężkiej specyfiki pracy hospicyjnej, dalej nieść pomoc potrzebującym.
Marcin Brzostowski
lekarz
Jestem lekarzem, absolwentem Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Staże zawodowe odbywałem w Łodzi, Wrocławiu i Żarach. Pracowałem w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym, oddziale neurologii i hospicjum domowym . Staram się wykonywać swój zawód najlepiej jak potrafię i wykorzystywać wiedzę medyczną do niesienia pomocy potrzebującym.Praca w hospicjum to wyzwanie. Wsparcie osób na tym etapie choroby jest dla mnie istotną wartością mojej pracy. Obecnie pracuję jako lekarz rodzinny w Osiecznej, gdzie również mieszkam. Jestem szczęśliwie żonaty od 20 lat. Mam trójkę dzieci. Lubię muzykę, film, podróże.
Justyna Skrzypczak
pielęgniarka
Zawód, który wykonuję od 2015 roku, to nie przypadek czy zbieg okoliczności, a świadomy wybór podyktowany powołaniem. Pierwsze kroki w zawodzie, stawiałam na oddziale Onkologii w WSZ w Lesznie. Z pracą w hospicjum domowym jestem związana od pięciu lat. Obecnie jestem w trakcie specjalizacji z opieki paliatywnej. Praca pielęgniarki hospicyjnej wiąże się z byciem naocznym świadkiem cierpienia człowieka, a nieodłącznym elementem mojej pracy jest śmierć. Wchodząc do domu chorego wiem, że jestem tam aby pomóc, zasiać ziarno nadziei, zrozumienia, przynieść spokój i ulgę w cierpieniu. Czas poświęcony chorym u schyłku życia jest dla mnie osobistą lekcją pokory, poszanowania godności człowieka i wdzięczności. Za każdym razem mam w sobie ziarno nadziei na cud. Praca ta wiąże się z dużym obciążeniem psychicznym, ale właśnie dzięki wdzięczności w oczach moich pacjentów, przynosi do mojego życia dużo ciepła. Rola pielęgniarki to jednak nie jedyna rola jaką pełnię w życiu, jestem także spełnioną mamą, żoną, kobietą, kochającą córką i wnuczką. Do życia podchodzę z uśmiechem i żyję w przekonaniu, że dzisiaj jest właściwy dzień, aby kochać, wierzyć i żyć w pełni.
Małgorzata Maszota
pielęgniarka
Jestem pielęgniarką od 2008 roku, absolwentką Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. Posiadam specjalizację pielęgniarstwa rodzinnego i jestem w trakcie specjalizacji z opieki paliatywnej. Doświadczenie zawodowe zdobywałam zarówno na oddziałach szpitalnych jak i w poradni lekarza rodzinnego. Obecnie pracuję także na oddziale onkologicznym. Moją pasją jest człowiek – w jego funkcjonowaniu fizycznym, psychicznym i społecznym. Od początku mojej drogi zawodowej chciałam pracować w środowisku domowym pacjenta i cieszę się, że to pragnienie może się realizować. Prywatnie jestem szczęśliwą żoną i mamą. Uwielbiam muzykę, podróże i dobre kino oraz uprawianie sportu w gronie mojej rodziny.
Krystyna Kubacka
pielęgniarka
Jestem dyplomowaną pielęgniarką z czterdziestoletnią praktyką w zawodzie. Swoje umiejętności zdobywałam między innymi na szpitalnych oddziałach zabiegowych. Przez trzynaście lat pracowałam również w terenie, jako pielęgniarka środowiskowo – rodzinna. Ostatnie siedemnaście lata pracowałam w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Lesznie na oddziale onkologicznym z pododdziałem opieki paliatywnej. Odbyłam wiele kursów, co również podniosło moją wiedzę i doświadczenie, które wykorzystuję na co dzień podczas pracy z pacjentami w Hospicjum Domowym. Staram się nieść pomoc i wsparcie rodzinom tak, aby nie czuły się bezradne i osamotnione w trudnych dla nich chwilach. Prywatnie jestem spełnioną żoną, mamą i babcią.
Anna Kwapisz
pielęgniarka
Jestem dyplomowaną pielęgniarką od 1992 roku. Swoje doświadczenie w zawodzie zdobywałam na oddziale dziecięcym, na intensywnej terapii noworodka, w pogotowiu ratunkowym, szpitalnym oddziale ratunkowym oraz na neurochirurgii. Obecnie pracuję na oddziale kardiologii w Lesznie oraz pełnię dyżury w ramach nocnej i świątecznej pomocy doraźnej. Po skończeniu studiów pielęgniarskich, zdobyciu specjalizacji z pielęgniarstwa ratunkowego i odbyciu specjalistycznego kursu opieki paliatywnej w Poznaniu podjęłam pracę w Hospicjum Kolory.
Pomagam ludziom dotkniętym chorobą nowotworową, ponieważ wiem, że ta pomoc jest im niezbędna. Prywatnie jestem mamą dwójki wspaniałych dzieci i szczęśliwą żoną. Pasjonują mnie dalekie podróże oraz gra w kręgle.
Eleonora Kuźniak
pielęgniarka
Od dzieciństwa chciałam być pielęgniarką, moimi pierwszymi pacjentami były lalki i misie. Swój wymarzony zawód zdobyłam kończąc Studium Medycznego, i tak oto jestem pielęgniarką z 26- letnim stażem. Obecnie pracuję w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym. Mimo, iż praca jest dość stresująca bardzo ją lubię. Cały czas nabieram praktyki, szkolę się, by jak najlepiej pomagać moim pacjentom. W Hospicjum Domowym „KOLORY” pracuję z ludźmi bardzo ciężko chorymi, dla których nie ma już szansy na wyleczenie. Dzięki pacjentom doceniam to co mam w życiu, to oni są dla mnie wzorem do walki w trudzie codziennego życia. Dzięki nim czuję się potrzebna, doceniona. Prywatnie jestem szczęśliwą żoną, matką i babcią. Tworzymy pozytywną, uśmiechniętą rodzinę, w której miłość i wzajemny szacunek są na pierwszym miejscu! Cechuje mnie optymizm życiowy, dobre nastawienie i zawsze uśmiechnięta buzia.
Karolina Adamczak
psycholog
Jestem psychologiem klinicznym w zakresie neuropsychologii, psychoterapeutką systemową oraz psychoonkologiem. Od 2008 roku towarzyszę osobom chorującym somatycznie i ich bliskim w momentach, które często wymagają odnalezienia nowej równowagi, sensu i nadziei. Pracuję w szpitalu, gabinecie oraz hospicjum domowym. Szczególnie bliska jest mi pomoc dzieciom i młodzieży mierzącym się z własną chorobą lub chorobą kogoś ważnego, a także wspieranie rodzin i personelu medycznego. Wierzę, że człowieka nie można sprowadzić do diagnozy, objawu czy wyniku badania. Patrzę na zdrowie i cierpienie w szerszym kontekście – uwzględniając ciało, emocje, relacje i środowisko, w którym żyjemy. W swojej pracy staram się tworzyć przestrzeń opartą na autentycznym spotkaniu, szacunku i uważności. Prywatnie najpełniej odpoczywam w kontakcie z naturą. Lubię gotować dla bliskich, słuchać śpiewu ptaków nad jeziorami i łapać wiatr na Helu. To właśnie w prostych chwilach najczęściej odnajduję to, co pomaga zachować równowagę także w pracy z drugim człowiekiem.
Katarzyna
Dobrowolska-Dydyna
psycholog
Jestem psychologiem, psychoonkologiem oraz psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym w trakcie szkolenia. Doświadczenie w pracy z pacjentami zdobywałam między innymi podczas staży w Wielkopolskim Centrum Onkologii w Poznaniu oraz w Centrum Zdrowia Psychicznego HCP w Poznaniu. W swojej codziennej pracy kieruję się uważnością, empatią oraz szacunkiem dla indywidualnych potrzeb każdego pacjenta. Psychologia jest moją wieloletnią pasją, którą mam możliwość rozwijać, wspierając zarówno osoby dorosłe, jak i dzieci. W pracy hospicyjnej szczególnie ważne jest dla mnie uważne towarzyszenie pacjentom i ich rodzinom. Cenię autentyczność oraz możliwość bycia blisko drugiego człowieka w ważnych momentach jego życia. Wierzę, że nawet w najtrudniejszych sytuacjach rozmowa, życzliwa obecność i przestrzeń do wyrażania emocji mogą przynieść ulgę oraz poczucie bycia wysłuchanym i zrozumianym. Prywatnie jestem szczęśliwą żoną i miłośniczką zwierząt. W wolnym czasie lubię spacerować po lesie, jeździć na rolkach i rowerze, spędzać czas z rodziną i przyjaciółmi oraz podróżować.
Elżbieta Nowak
rehabilitantka
Potrafisz więcej niż Ci się wydaje ! Jakże często powtarzam to zdanie moim pacjentom. Wzbudzić w nich siłę, motywację do działania, pokazać, na ile ich stać – cudowne. Radość z przejścia pierwszych od dawna kroków, samodzielności i małych, dużych zwycięstw – bezcenna. Praca w hospicjum to doświadczenie – moje kolejne. To marzenie, które jakiś czas temu się ziściło. Uczy pokory, empatii, zrozumienia. Doceniam to i wiem, że jestem w dobrym miejscu z wspaniałymi ludźmi.
Jagoda Rosik
rehabilitantka-fizjoterapeutka
Jestem fizjoterapeutką, absolwentką Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. W zawodzie pracuję od 2020 roku i od początku swojej drogi zawodowej wiem, że wybrałam właściwą ścieżkę. Kocham swoją pracę oraz możliwość niesienia realnej pomocy osobom, które jej potrzebują. Nieustannie poszerzam swoją wiedzę i umiejętności, uczestnicząc w licznych kursach i szkoleniach, aby jak najlepiej wspierać pacjentów na każdym etapie choroby. W pracy z osobami objętymi opieką hospicyjną szczególnie ważne są dla mnie empatia, uważność i indywidualne podejście. Wiem, jak ważne jest poczucie bezpieczeństwa i kompetencji opiekunów w codziennej opiece. Dlatego oprócz bezpośredniej pracy z pacjentami, dużą wagę przykładam do wsparcia ich rodzin. Pomagam bliskim zrozumieć potrzeby osoby chorej, edukuję, by jeszcze bardziej poprawić komfort i jakość życia pacjenta. Prywatnie lubię sport i aktywne spędzanie czasu, co daje mi energię do codziennej pracy. Moją formą wyciszenia i odpoczynku jest szydełkowanie, które pomaga mi zachować równowagę i spokój.